การที่เพื่อนร่วมงานเช็กโทรศัพท์ระหว่างคุณนำเสนองาน หรือหัวหน้าตอบสั้นลงทุกวันโดยไม่มีใครสังเกต ไม่ใช่แค่ความไม่สุภาพส่วนตัว แต่มันคือสัญญาณอันตรายที่บอกว่า “วัฒนธรรมองค์กร” กำลังสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งไป⁣ ⁣นักวิจัยเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า “Empathy

บ่อยครั้งที่เราพยายามตะโกนบอกให้พนักงาน “กล้าคิด กล้าทำ” แต่ในห้องประชุม หัวหน้ายังคงพูดอยู่คนเดียว… แบบนี้ค่านิยมแบบไหนก็ไม่รอด! เพราะวัฒนธรรมองค์กรไม่ใช่เรื่องของการบังคับ แต่เกิดจากการ

คุณเคยเจอหัวหน้าแบบไหนมากกว่ากันระหว่าง ‘คุมเข้ม’ กับ ‘ปล่อยเกาะ’?⁣⁣คนหนึ่งก็จู้จี้จนอึดอัด… อีกคนก็ปล่อยอิสระจนเคว้งเหมือนอยู่บนเกาะร้าง!⁣⁣เชื่อไหมว่า “Management Style” ของหัวหน้าเพียงคนเดียว

มีคำถามหนึ่งที่องค์กรส่วนใหญ่ยังไม่เคยถามตัวเองจริงๆ ไม่ใช่ “กลยุทธ์เราดีพอไหม?” หรือ “กระบวนการต้องปรับตรงไหน?” แต่คือ “คนในองค์กรเรามีความตระหนักรู้ในตัวเองมากแค่ไหน?”⁣⁣เพราะปัญหาที่ดูเหมือนเป็นเรื่องระบบหรือการสื่อสาร หลายครั้งมีรากมาจากอารมณ์และรูปแบบพฤติกรรมที่ไม่รู้ตัว

เมื่อ “เกราะกำบัง” กลายเป็น “อาวุธ” ที่หันมาทำร้ายทีมตัวเอง… การที่หัวหน้าเอาความบกพร่องของทีมไปขยายความเกินจริงให้ผู้บริหารฟัง หรือ “เหยียบหัวลูกน้องขึ้นไป”