คำถามคลาสสิกเมื่อพูดถึงเรื่อง #การสร้างวัฒนธรรมองค์กร “สรุปแล้วใครต้องเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้กันแน่?” คำตอบที่เรามักจะได้ยิน “ก็ต้องเป็นหน้าที่ HR สิ” “มันเป็นหน้าที่ของทุกคนในบริษัท”

ในยุค AI Era คำถามที่ผู้นำทุกคนต้องเจอคือ “เราจะนำพาองค์กรให้อยู่รอดและเติบโตในยุค AI ได้อย่างไร?” ในฐานะที่

ในหลาย ๆ องค์กร สาเหตุหลักที่คนเก่งเลือกที่จะเดินจากไป มักไม่ใช่เพราะพวกเขาทำงานล้มเหลว แต่เป็นเพราะพวกเขาทำงานสำเร็จแล้ว “ไม่มีใครมองเห็น” ต่างหาก

ไม่ว่าผู้นำจะเต็มไปด้วย “Ego” (อีโก้/การปกป้องตนเอง) หรือ “Empathy” (ความเข้าอกเข้าใจ) ทั้งสองสิ่งนี้ล้วนส่งผลกระทบโดยตรงต่อทิศทางของ วัฒนธรรมองค์กร

สิ่งที่ทำให้ James L. Heskett แตกต่างจากนักเขียนเรื่องวัฒนธรรมองค์กรคนอื่น คือเขาไม่ได้มองวัฒนธรรมจากมุมของแรงบันดาลใจหรือภาวะผู้นำเป็นหลัก แต่ใช้ตรรกะแบบนักเศรษฐศาสตร์ เขาสนใจว่า

วัฒนธรรมองค์กรที่ดี มีหน้าตาเป็นอย่างไร? หลายองค์กรมักจะนิยามสิ่งนี้ผ่านค่านิยมหรูหราที่แปะไว้ตามฝาผนัง หรือเขียนไว้ในคู่มือพนักงาน แต่ในความเป็นจริง วัฒนธรรมองค์กร ที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่ตัวอักษร แต่มันสะท้อนออกมาผ่านพฤติกรรมเล็ก

ในฐานะผู้นำ หลายครั้งที่เราต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจที่สุดอย่างหนึ่ง คือการเห็นพนักงานทำงานผิดพลาดหรือพฤติกรรมบางอย่างกำลังส่งผลกระทบต่อทีม แต่เมื่อเราเดินเข้าไปหาเพื่อตักเตือน สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความว่างเปล่า สายตาที่ป้องกันตัวเอง หรือคำพูดที่ว่า “ผมก็ไม่เห็นว่ามันจะมีปัญหาอะไรตรงไหนเลยนี่ครับ”