“อคติ” เป็นเรื่องห้ามยาก! ส่งผลเชิงไม่สร้างสรรค์ในการพัฒนาองค์กร เป็นสิ่งกีดขวางการส่งเสริมความหลากหลาย การสร้างความเสมอภาคเท่าเทียม และการผลักดันให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวกันของทีมงาน และหากเกิดขึ้นโดยมีต้นเหตุจากผู้นำ หรือหัวหน้างาน

“งานยุ่ง” อาจจะกลายเป็นคำตอบสุดคลาสสิคแห่งยุคสมัยไปแล้วเมื่อถูกถามถึงสารทุกข์สุขดิบ ซึ่งในมุมขององค์กร และนายจ้างอาจจะแฮปปี้กับคำตอบนี้ แต่งานยุ่งไม่ได้แปลว่ามีประสิทธิภาพเสมอไป เพราะสิ่งที่พนักงานต้องแลกมา ไม่ว่าจะเป็นความเหนื่อยล้าทางร่างกาย และจิตใจ

“เวลาไม่พอ” คำๆ นี้ เริ่มกลายเป็นประโยคของคนทำงานในยุคนี้ ทั้งที่พวกเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่าเดิมมาโดยตลอด แต่ด้วยภาระหน้าที่ที่ถาโถมมาจากทุกทิศทาง

การสร้าง Desire ให้พนักงานอยากนำพฤติกรรมที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมองค์กรไปปรับใช้…ด้วยตัวเอง ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าทำได้ เท่ากับวัฒนธรรมองค์กรนั้นเกิดขึ้นในแบบที่หัวหน้าไม่อยู่ เพราะเมื่อ desire

ในยุคที่องค์กรต้องขับเคลื่อนโดยผลักดันธรรมาภิบาลที่ยั่งยืน Inclusive Culture กลายเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างความเข้มแข็ง ยั่งยืนผ่านบุคลากร ความรู้ ความสามารถ และประสบการณ์อันหลากหลายเป็นต้นทุนอันประเมินค่ามิได้

พอพูดถึงคำว่า “บูลลี่” เราอาจจะคุ้นชินกับคำนี้ในแง่ของการบูลลี่กันในโรงเรียน เพื่อนรังแกกันแกล้งกัน หรือข่มขู่คุกคาม เป็นต้น แต่รู้หรือไม่ว่า การบูลลี่กันในที่ทำงาน

Feedback หรือมุมมอง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดเวลาในทุกบริบทขององค์กร และถือเป็นส่วนสำคัญในการสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้มีคุณภาพ หากใช้ให้ถูกที่ถูกทาง หัวหน้างานหรือผู้นำมีบทบาทสำคัญในการสร้างวัฒนธรรมของการให้มุมมองให้เกิดขึ้น รวมทั้งผลักดันให้เป็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เพื่อความยั่งยืนขององค์กร